Shtëpia e zejtarëve

Artisan
Shtëpia e zejtarëve në Kumanovë është një nga objektet më të bukura dhe më reprezentative historike, kulturore dhe arkitektonike në qytet, “Notre Dame” kumanovare, shenjë e njohur në qytet. Objekti ka një domethënie të veçantë simbolike, për shkak se ndërtimi i tij lidhet me vetë fillimin e zhvillimit të planifikimit urban të qytetit si dhe rritjen ekonomike në fillim të shekullit të 20-të. Objekti me siguri është vepër arkitektonike më inspirative e inxhinierit rus Vlladimir Antonov. I ndërtuar në mes të dy luftërave botërore, kur Kumanova ishte kryesisht qytet i zejtarëve, shtëpia duhet të shërbente ngritje kulturore të rinisë zejtarë. Me iniciativën e Esnafit të Zejtarëve, në dhjetor të vitit 1923, u mor vendimi për ngritjen e një fond për të ndërtuar një shtëpi. Themeli i Shtëpisë së zejtarëve ishte i rregulluar në fund të majit të vitit 1930, në një kohë të krizës së rëndë ekonomike, si në botë dhe në vend. Objekti ishte ndërtuar për gjashtë muaj, e në hapjen solemne të lëshimit në përdorim më 21 nëntor 1930 u organizua ceremonia pompoze me praninë e Presidentit të atëhershëm të Qeverisë së Mbretërisë së Jugosllavisë, Petar Zhivkoviq. Shtëpia duhej të shërbejë për aktivitete të ndryshme afariste dhe manifestime të zejtarëve të Kumanovës. Dedikimi dhe funksioni i Shtëpisë së Zejtarëve ka ndryshuar me kalimin e viteve, duke iu përshtatur tendencave dhe nevojave. Sot me një pjesë të Shtëpisë së Zejtarëve në të cilin është e vendosur salla e madhe, si dhe dyqanet menaxhon vetëqeverisja lokale, ndërsa shteti menaxhon me pjesën e prapme në të cilin është e vendosur Drejtoria rajonale të Arkivit të Shtetit të R. M.

Advertisements